Understanding carpal tuel syndrome
سندرم تونل کارپ چیست؟
سندرم تونل کارپ (CTS)درد ،بی حسی و ضعف ناشی از فشردگی عصب مدیان در برابر لیگامان غیر الاستیک عرضی مچ است. این سندرم در بیشتر مواقع به دلیل فشار ناشی از سینویوم متورم تاندونهای فلکسوری ایجاد می شود.
در صورتیکه CTS بدون درمان رها شود منجر به ناراحتی شدید ، اختلال عملکرد دست وناتوانی همیشگی شود این سندرم ،شایع ترین اختلال دست است که 1-5% از جمعیت عمومی را مبتلا میکند.
افزایش فشار وارد به عصب مدین جریان خون را کاهش می دهد . در نتیجه فقدان مواد مغذی واکسیژن موجب اختلال در هدایت عصبی و بروز علائم اولیه CTS می شود اگر فشار ادامه یابد تورم عصب آغاز می شود و غلاف میلین که نقش مهمی در هدایت عصبی دارد شروع به نازک شدن و تخریب شدن میکند.

عوامل خطر ساز
مؤنث بودن – سن 40 سال یا بالاتر – مشاغل یا فعا لیتهایی که شامل کارهای تکراری زیاد هستند دیابت - آرتریت روماتوئید - بارداری - ضربه به مچ - یائسگی-چاقی


سندرم های فشردگی عصب
فشار مداوم یا متناوب بر یک عصب در طول زمان می تواند آسیب ایجاد کند.برخی از اعصاب در مناطقی از بدن واقع شده اندکه به شکل ویژه مستعد آسیب های ناشی از فشار هستند شایع ترین اختلال فشردگی عصب،سندرم تونل کارپ است.
تونل کارپ
تونل کارپ یک مسیر باریک وسخت متشکل از استخوانهای مچ دست ولیگامان محکم و غیر الاستیک عرضی مچ است. 9تاندون فلکسوری وعصب مدین از این تونل می گذرند عضلات فلکسور از ساعد مبداء می گیرند وتاندونهای آنها به استخوانهای انگشتان و شست متصل می شوند . وقتی این عضلات به منظور خم کردن انگشتان منقبض می شوند تاندونها درون تونل کارپ می لغزند. عصب مدیان از درون تونل کارپ می گذرد و سپس به یک شاخه حسی که حس لمس نیمی از دست را فراهم میکنند ، تقسیم می شود.

علائم
الف. پارستزی: بی حسی و گزگز شدن (سوزن سوزن شدن ) دست
ب. درد شبانه: با تکان دادن یا ورزش دادن دست بهبود می یابد ممکن است چند بار در شب اتفاق بیافتد.
ج. درد در طول روز : با فعالیت تشدید و با پیشرفت CTS طولانی تر می شود.ممکن است به ساعد ، آرنج یا شانه تیر بکشد.
د. ضعف عضله شست : مشت کردن و نیشگون گرفتن مشکل است خشکی و کاهش مهارت دست احساس میشود در موارد شدید اندازه عضلات شست کاهش می یابد.

عامل ایجادCTS چیست؟
هر عاملی که منجر به افزایش فشار درون تونل کارپ شود می تواند موجبCTS گردد اغلب چند عامل وجود دارد.
1-ضخیم شدن سینویوم تاندون : ناشی از استرسهای مکانیکی وارد به تاندونهای در حال لغزش حین حرکات تکراری
2-بیماریهای سیستمیک: دیابت- آرتریت روماتوئید – پر کاری تیروئید – آمیلوئیدوز
3-ضربات تکراری : حرکات تکراری عصب را در معرض نیروهای فشاری و کششی قرار میدهد.
4-ادم : افزایش مایع درون تونل کارپ به دلیل آسیب بافتی ، نارسائی احتقانی قلب یا بارداری
5- شکستگیها و درفتگیهای مچ دست : استخوانهای جابجا شده یا اسپورها تونل کارپ را قطع می کنند
6- اندازه تونل کارپ : داشتن استخوانهای کوچک به صورت ارثی ممکن است منجر به افزایش وقوعCTS گردد.
درمان CTS
CTS درصورت تشخیص زود هنگام ، راحت تر وبهتر درمان می شود و طولانی شدن آن می تواند منجر به آسیب غیر قابل برگشت عصب شود . هدف از درمان درمان CTS، کاهش فشار وارد به عصب مدیان است.
اقدامات غیر جراحی
1- ادم و التهاب بافتها را کاهش دهید.
2-استراحت دادن به دست
3- پوشیدن اسپیلنت

4- داروهای ضد التهاب و دیورتیکها
5- تعدیل فعا لیت های دست و محیط کار
6- تزریق استروئید
7- در مان بیماریهای سیستمیک و زمینه
در موارد شدیدتر ممکن است لازم باشد کاهش فشار وارد بر عصب وافزایش اندازه تونل کارپ از طریق جراحی وباز کردن لیگامان عرضی مچ صورت گیرد.

لازمه فرایند ترمیم این است که بیمار انگیزه بالائی برای تعدیل وتغییر سبک زندگی یا محیط کار خود داشته باشد تا استرسهای تکراری بر دست ها کاهش یابند.
اصلاح سبک زندگی
از حرکات تکراری قوی وناشیانه دست ها یا حرکاتی که مستلزم نیشگون گرفتن ، مشت کردن یا فلکسیون و اکستانسیون شدید هستند اجتناب کنید . اگر این حرکات تکراری اجتناب ناپذیر هستند حین حرکت دست ها ، مچ را صاف یا اندکی در اکستانسیون نگه دارید. وضعیت بدنی صحیحی به خود بگیرید دستها و بازوها را گرم نگه دارید ودر طول روز زمان کافی برای استراحت در نظر بگیرید. هرگز فعالیتی که درد ایجاد می کند را ادامه ندهید از مصرف نمک زیاد که موجب احتباس آب می شود وسیگار کشیدن که جریان خون را کاهش می دهد اجتناب کنید.
ورزش جهت بازتواني افراد مبتلا به سندرم تونل كارپ
• استراحت و محدود كردن حركات دست ، اولين مرحله در درمان سندرم تونل كارپ است.
• اين استراحت بايد تا زمان كاهش گزگز انگشتان ادامه يابد.
• در صورت كاهش گزگز ، در ابتدا مي توان به انجام حركات كششي پرداخت.
خم كردن دست به جلو
• مچ دست صدمه ديده را به آرامي به طرف جلو خم كنيد .
• به مدت 5 ثانيه دست را در اين وضعيت نگه داريد.
• اين حركت را 3 بار در روز و هر بار 10 مرتبه انجام دهيد.
خم كردن دست به عقب
• مچ دست صدمه ديده را به آرامي به طرف عقب خم كنيد.
• به مدت 5 ثانيه دست را در اين وضعيت نگه داريد.
• اين حركت را 3 بار در روز و هر بار 10 مرتبه انجام دهيد.

حركت دست به پهلو
• مچ دست صدمه ديده را به آرامي به پهلوها حركت دهيد (مانند حركت دست دادن)
• در پايان هر حركت دست را به مدت 5 ثانيه نگه داريد.
• اين حركت را 3 بار در روز و هر بار10 مرتبه انجام دهيد.

حركت كششي
• هر دو كف دست را روي ميز قرار داده وبه آرامي روي مچ به طرف جلو تكيه كنيد .
• به مدت 15 تا 30 ثانيه در اين وضعيت بمانيد .
• اين حركت را 3 بار تكرار كنيد.

كشش دست
• با دست سالم مچ دست صدمه ديده را به پشت دست خم كرده و به مدت 15 تا 30 ثانيه نگه داريد.
• سپس همانند شكل ، انگشتان دست صدمه ديده را با اندكي فشار به سمت عقب برده و به مدت 15 تا 30 ثانيه نگه داريد.
• اين حركت را 2بار انجام دهيد.

باز و بسته كردن انگشتان
• با از بين رفتن گزگز مي توان به آرامي به انجام حركات قدرتي از نوع ايزومتريك پرداخت كه شامل حركات بعدي است :
• انگشتان دست صدمه ديده را باز نموده ، سپس به آرامي بر روي مفصل مياني انگشتان و تا ناحيه بالايي كف دست خم كنيد .
• دست را به مدت 5 ثانيه در اين وضعيت نگه داريد.
• اين حركت را 3 بار در روز و هر بار 10 مرتبه انجام دهيد.

خم كردن مچ به جلو
• يك قوطي يا ليوان را با كف دست صدمه ديده گرفته و به طرف بالا نگه داريد .
• همانند شكل مچ دست را در همان وضعيت خم كرده و براي مدت 5 ثانيه نگه داريد.
• اين حركت را 3 بار در روز و هر بار 10 مرتبه انجام دهيد.
• به تدريج وزن شيء را افزايش دهيد.

خم كردن مچ به عقب
• شيء مشابه اي را با كف دست صدمه ديده به طرف پائين نگه داريد.
• مچ دست را همانند شكل به طرف بالا خم كرده و به مدت 5 ثانيه در اين وضعيت نگه داريد .
• اين حركت را 3 بار در روز و هر بار 10 مرتبه انجام دهيد.

تقويت دست
• با دست صدمه ديده يك توپ پلاستيكي را به مدت 5 ثانيه فشار دهيد.
• اين حركت را 10 بار در روز انجام دهيد.

رعایت اصول بهداشت فیزیکی




